IG ก้อย - รัชวิน วงศ์วิริยะ | "ปิศาจกิโลเมตรที่ 35" ใครที่เคยวิ่งมาราธอน คงรู้จักเจ้าปิศาจตัวนี้ดี เมื่อเริ่มเข้ากิโลเมตรที่ 30-35 ปิศาจก็มักจะโผล่มาในรูปแบบที่แตกต่างกัน บางคนเป็นตะคริว บางคนหยุดเหยียดขา บางคนเริ่มเดิน บางคนหยุดนิ่งและถอดใจ เมื่อวานนี้ก้อยเห็นนักวิ่งชาวญี่ปุ่นกลุ่มนึง เลยทำให้นึกถึงตอนที่ไปวิ่งที่เกียวโตมาราธอน จำได้แม่นว่าบรรยากาศถนนสองข้างทาง เต็มไปด้วยผู้คนที่ออกมาส่งเสียงเชียร์ให้กำลังใจนักวิ่งอย่างสนุกสนาน บ้างแต่งตัวเป็นมาสคอท เป็นเชียร์ลีดเดอร์ บ้างตั้งโต๊ะแจกน้ำแจกขนมฟรีให้นักวิ่ง โดยที่พวกเค้าก็ไม่รู้จักกัน สิ่งเหล่านี้สะท้อนให้เห็นว่าชาวญี่ปุ่นให้ความสำคัญกับการวิ่งมากแค่ไหน ไม่ใช่แค่จุดเริ่มต้นและปลายทางเท่านั้น แต่ "ระหว่างทาง" ต่างหากที่เป็นส่วนสำคัญที่จะช่วยผลักดันให้นักวิ่งไปถึงเป้าหมายได้สำเร็จ... . ก้อยแอบมีความฝันเล็กๆว่า ถ้างานวิ่งในเมืองไทยเป็นแบบนี้ก็คงจะดีไม่น้อย ถ้าเราช่วยกันปลูกฝังให้คนไทยเห็นความสำคัญของการออกกำลัง ทั้งผู้อยู่ในสนามและนอกสนาม เวลาไปวิ่งที่ไหน ก็มีกองเชียร์อยู่ตามทาง คอยส่งมอบพลังงานดีๆให้กับคนวิ่ง ขณะเดียวกัน ก็อาจจะเป็นพลังที่สะท้อนกลับไปสร้างแรงบันดาลใจให้คนที่มาเชียร์อยากจะลงไปอยู่ในสนามบ้างวันใดวันหนึ่ง . จากที่ได้สัมผัสมาตอนวิ่งก้าว "สู้ๆ" เป็นคำสั้นๆที่ทรงพลังเหลือเกิน ใครจะรู้ว่ามันอาจจะไปช่วยเติมพลังให้กับนักวิ่งที่กำลังต่อสู้กับปิศาจที่กำลังก้องดังอยู่ในสมองของพวกเค้า และสุดท้ายมันอาจทำให้การเข้าเส้นชัยในวันนั้นกลายเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดก็ได้ :) . . "กัมบัตเตะเนะ" แปลว่า สู้ๆนะ! พยายามเข้า! . . รัก . . #บันทึกจากกองเชียร์สายแว้น #ก้อยไม่เก่งแต่ก้อยไม่หยุด #เราต่างเป็นแรงบันดาลใจของกันและกัน #lagunaphuketmarathon2018
@rachwinwong
โพสต์เมื่อ
12 มิ.ย. 61 - 16:55:02
ถูกใจ
21,404 คน
ความคิดเห็น
41 ข้อความ
คะแนน
1.51