IG ทราย เจริญปุระ | แม่เป็นสาวอ่างทอง อยู่ใกล้น้ำมาตลอด ตอนเรียนประถมก็อยู่ปากน้ำ จนโตขึ้นแต่งงานมาอยู่เมืองนนท์ที่เมื่อกว่าสี่สิบปีที่แล้วก็นับว่าไกลสุดกู่แถมยังเป็นพื้นที่สวนเสียมาก พ่อเคยบอกว่าตอนแม่เห็นบ้านครั้งแรกก็แทบร้องไห้
“หนีเรือกสวนไร่นามาทั้งชีวิต แต่งงานแล้วยังโดนพ่อแกเอามาปล่อยในสวนอีก”
แต่ก็คงเป็นการบ่นแบบ, บ่นไปอย่างนั้น เพราะที่สุดแล้วแม่ก็รักทั้งต้นไม้และสายน้ำ บ้านสมัยก่อนที่นิยมทำสนามหญ้าเตียนโล่งนั้นไม่ต้องรสนิยมของแม่เป็นอย่างยิ่ง แม่ปลูกและปลูก พร้อมๆกันก็กลับไปอ่างทองอยู่เรื่อยๆทั้งหน้าแล้งและหน้าน้ำ แม่พายเรือคล่อง เดินกระดานเดินท้องร่องว่องไว
พอมีลูกแม่ก็ชอบจับลูกใส่รถไปอยุธยา คนถามว่าพาไปไหว้พระเหรอแม่ก็เออๆออๆไป ทั้งที่จริงแค่พาลูกไปนั่งริมน้ำเฉยๆ ทะเลาะกับพ่อก็หนีไปอยุธยา งอนกับลูกก็หนีไปอยุธยา พี่ทรายเองยังเคยบอกแม่ว่าหนีไปแค่นี้เค้าไม่เรียกว่าหนีนะแม่ หนีทั้งทีต้องไปในที่ไกลไร้คนรู้จักสิ
“ก็ชั้นรู้จักอยู่แค่นี้ ชั้นชอบของชั้น ไม่ดีเหรอ พี่ทรายจะได้ตามง่ายๆ ถ้าไม่ตามทั้งที่รู้จะได้รู้ว่าลูกใจดำยังไงล่ะ” แม่พูดเองเออเองเสร็จสรรพ
วันนี้ทรายเลยพาคุณแม่มาส่งที่แม่น้ำ คุ้งวัดพนัญเชิงที่แม่เคยพาพวกเราสามพี่น้องมาเที่ยวตั้งแต่เด็ก คนเรือบอกว่าจุดที่จะให้แม่ได้พักเป็นรอยต่อระหว่างแม่น้ำป่าสักกับเจ้าพระยาที่มาบรรจบกันพอดี
จุดตัดของชีวิตเราก็อยู่ตรงนี้นะคุณแม่
เราห่างกันไกลออกไปด้วยการวัดระยะอย่างหนึ่ง
แต่ถ้าใช้ใจวัด ก็เหมือนไม่ได้ห่างไปแม้แต่นิดเดียว
ไม่ว่ายังไง เราจะตามหากันจนเจอเสมอ
คุ้งน้ำสะท้อนแดดระยิบพริบพราว
พร้อมๆกับน้ำในตาของพวกเราทุกคนในเรือ
9•10•2562
โพสต์เมื่อ
9 ต.ค. 62 - 12:41:38
ถูกใจ
14,761 คน
ความคิดเห็น
188 ข้อความ
คะแนน
116.52