IG ทราย เจริญปุระ | ฉันดูแล้วโกรธ โกรธที่ฉันเองคือข้าวของในถุงดำ ไม่ใช่แค่ถูกทิ้ง แต่ยังถูกซุกไว้ในมุมลึกที่สุดของถุงดำมืด ปิดบังมิดชิดเหมือนไม่เคยมีเราอยู่ในนั้น ทิ้งฉัน แล้วให้ฉันเดินทางผ่านเส้นทางของขยะมีชีวิตด้วยตัวเอง ลำพัง ดิ้นรนบ้าง ละเลยบ้าง เมามาย ร้องไห้ ใช้น้ำตาหัวใจร่างกายเปลืองเปล่า แล้วกลับมาอีกครั้งพร้อมหัวใจและร่างกายที่ไม่เคยเต็ม เป็นหนังที่ดูแล้วเกรี้ยวโกรธ แต่เป็นความโกรธที่มาจากความเศร้า เพราะโดนสิ่งที่หลบหนีมาครึ่งชีวิตเผยตัวให้เห็นต่อหน้า จงรับรู้, ว่าเขาก็แค่ทิ้ง ถ้าไม่ได้รู้สึกผิดอะไรกับตัวเองเขาก็ไม่มีวันกลับมา คนที่ทิ้งก็คือทิ้งแล้วเดินผ่านไป จะมีใครสักกี่คนบนโลกนี้ที่หันมามองถังขยะ ในช่วงท้ายของชีวิตพ่อและแม่ ทั้งสองคนได้ทอดทิ้งความทรงจำไปนานแล้ว วิธีสื่อสารสูญหายตกหล่น จุดหมายปลายทางเหลือแค่วันที่จะหยุดหายใจ น่าเศร้าที่ความทรงจำท้ายๆถึงสิ่งที่แม่สื่อสารกับฉันคือมะม่วง และเป็นมะม่วงที่จริงๆหมายถึงฝรั่ง คนเราต้องทิ้ง ไม่งั้นข้าวของขยะทรงจำจะเบียดบังตัวตนเราไปเรื่อยๆจนเลือนจาง ร่างกายและความจำอัดแน่นไปด้วยอดีตที่ผ่านเลยไม่หวนคืน ตัวตนในปัจจุบันเพียงอาศัยในโลกแค่วันต่อวัน ไร้จุดหมาย ไม่มีฝัน ไม่มีอะไรให้รอ แค่มีหน้าที่ต้องอยู่ต่อตามคำสาปของชีวิต ที่พร้อมจะโยนอะไรเข้ามาให้เรารับมืออีกและอีก ฉันนั่งมองกล่องของและถุงผ้าที่ซุกอยู่ใต้เตียง ไม่มีอะไรอยู่ในถุงดำ ชีวิตคนที่เคยผ่านการยซุกไว้แบบนั้นเข้าใจดีว่ามันเจ็บปวด และความทรงจำล้ำค่าที่แม้จะไม่เหลืออยู่ในหัวใจของอีกฝ่ายแล้ว ก็ไม่สมควรได้รับการปฏิบัติเช่นนั้น ฉันจำข้าวของในนั้นได้โดยไม่ต้องเห็นมันจริงๆด้วยซ้ำ โคมไฟทรงกลมดวงเล็ก ที่ฉันซื้อมาตั้งบนหัวเตียงฝั่งฉัน เพื่อให้ฉันได้อ่านหนังสือเงียบๆโดยแสงไฟจะไม่ไปรบกวนตาเธอ โคมไฟน้อยๆที่เมื่อความง่วงมาเยือน ฉันเพียงเอื้อมมือกดปิดสวิตช์ ให้ความมืดห่มคลุม นำเราเข้าสู่นิทราราตรีไปพร้อมๆกัน ทุกวันนี้ไม่มีโคมไฟ ไม่มีเตียงฝั่งของใคร มีแต่ความจริงเจิดจ้า ว่าเขาไม่ต้องการฉันแล้ว และเป็นฉันเองที่ต้องเก็บโคมไฟนั้นกลับมาซ่อนซุกอยู่ใต้เตียง อับแสงไปตลอดกาล เวลาไม่เคยทำให้อะไรดีขึ้น ถ้าสิ่งสุดท้ายที่แม่สื่อสารกับฉันคือฝรั่งที่เรียกว่ามะม่วง สิ่งสุดท้ายที่พ่อสื่อสารกับฉันก็โหดร้ายกว่านั้น วันเวลาของคนป่วยไม่ได้เป็นเส้นตรงไปข้างหน้า แต่หมุนเป็นวงกลมเบี้ยวๆ ย้อนไปใกล้บ้างไกลบ้าง บางวันพ่อก็จำฉันไม่ได้ พ่อแน่ใจว่ามีลูกชื่อเดียวกับฉัน แต่เด็กคนนั้นยังไม่โตเท่านี้ และในบางวันที่พ่อยอมรับว่าฉันโตแล้ว สิ่งทรงจำของพ่อก็คือชื่อของชายที่ฉันเคยพาเข้ามาสวัสดี มากินข้าวที่บ้าน (1)
@itr
โพสต์เมื่อ
27 ธ.ค. 62 - 07:36:09
ถูกใจ
0 คน
ความคิดเห็น
0 ข้อความ
คะแนน
0.00
@aananananab ❤️❤️❤️❤️❤️❤️
@aunchalikar.nmg @apassy_someday ฮาวทูทิ้ง
@biew25184039 ❤️❤️❤️
@nid_noi จุกจัง
@rosie_spokedarktv อะไรวะ ทิ้งแล้วยังเสือกจะกลับมาอีก....แม่ง
@jojo_thanat เป็นกำลังใจให้ @itr ❤❤❤
@jern_chen 💕💕💕
@wernruangkit เป็นรีวิวที่ดีมากๆ ครับ สะท้อนชีวิตจริงของคนรีวิว ❤️
@ineempear พี่ทราย❤️
@chofanamo ขออนุญาต กอดหน่อยนะคะ
@chofanamo Hug you...
@chawin.opf การสื่อสารแบบตรงไปตรงมา ใช้ภาษาสวยๆ เพื่อทำให้ทั้งดึงอารมณ์ให้คล้อยตามในขณะเดียวกันมันทำให้ดูอุ่นไปพร้อมกับหม่นเศร้า ชอบจังหวะการเว้นวรรค และขึ้นบรรทัดใหม่ ถ้าพี่ทรายจะทำหนังสือ อยากให้จังหวะแบบนี้ สุดท้าย ในทุกครั้งที่เขียนมันจะมี ลายเซ็นที่เราจะรู้ว่า เนี่ย งานพี่ทราย. #รัก
@peemmm.s ❤️❤️❤️
@bboss_441 เขียนหนังสือมั้ยครับพี่ทราย เเหะๆๆ
@phetpandum เศร้า อยากร้องไห้
@hathaichanokkrell อยากกอดพี่ทรายแน่นๆ รักนะคะ💖
@sixgasa นักเขียน💗
@dd5470 อย่าเคว้ง
@jackylovesong ภาษาและสำนวนที่พี่ทรายเขียน. 👏👏👏👏 มันเหมือนโดนมนตร์สะกดเลยคะ. ❤️ ติดตามพี่อยู่เสมอนะคะ
@thipsywoo ♥️ กอดๆ
@annipetch เขียนดีมากค่ะ👍👍 อ่านแล้วดำดิ่งกลับไปในอดีตด้วยเลย
@fogun555 เป็นคนนึงที่ไม่เคยลืมเรื่องความรักเก่าในอดีตได้เลยถึงจะผ่านมานาน10กว่าปีแล้ว บางครั้งนึงถึงขึ้นมาก็ร้องไห้ ใจมันหวิวๆวูบพิกล ถึงแม้เราจะทิ้งสิ่งของทุกอย่างทุกชิ้น แต่ทุกความทรงจำมันก็ยังคงอยู่ในส่วนลึกของใจ ถึงแม้เราจะเป็นคนทิ้งเค้าเองก็ตาม มันก็ยังคงวนเวียนในใจเสมอ
@panakrit รออ่าน(2) นะครับ
@krupeebangl ประโยคนี้คือโดนมากครับ 'แค่มีหน้าที่ต้องอยู่ต่อตามคำสาปของชีวิต' เพราะมันก็คือชีวิตอ่ะเนอะ 😍 สู้ไปด้วยกันครับชาวโลก